Το ενδοοστικό μηνιγγίωμα (primary intraosseous meningioma) είναι μια σπάνια μορφή μηνιγγιώματος που αναπτύσσεται μέσα στα οστά του κρανίου και όχι στην επιφάνεια του εγκεφάλου. Αποτελεί λιγότερο από το 2% του συνόλου των μηνιγγιωμάτων και λιγότερο από το 1% όλων των οστικών όγκων. Συνήθως είναι καλοήθης όγκος (WHO grade I) βραδείας εξέλιξης.
Βασικά Χαρακτηριστικά.
Προέλευση: Αναπτύσσεται από κύτταρα των μηνίγγων που εγκλωβίστηκαν στα οστά (ραφές του κρανίου) κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη ή μετά από κάποιο τραύμα.
Μορφή: Μπορεί να προκαλέσει είτε πύκνωση του οστού (οστεοβλαστικό), είτε καταστροφή του οστού (οστεολυτικό), είτε μεικτή εικόνα.
Συχνότητα: Εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες μέσης και τρίτης ηλικίας.
Συμπτώματα.
Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέγεθος και το σημείο του κρανίου όπου εντοπίζεται ο όγκος:
-Ανώδυνο εξόγκωμα (σκληρή διόγκωση) στο κεφάλι.
-Τοπικός πόνος ή κεφαλαλγία (πονοκέφαλος).
-Προβολή του οφθαλμού (εξόφθαλμος) ή διαταραχές όρασης, αν ο όγκος βρίσκεται κοντά στον οφθαλμικό κόγχο.
-Ακουστικά προβλήματα ή ζάλη, αν εντοπίζεται στο κροταφικό οστό.
Διάγνωση.
Η διάγνωση γίνεται με απεικονιστικές εξετάσεις:
Αξονική Τομογραφία (CT): Δείχνει με ακρίβεια τις αλλαγές, τη διάβρωση ή την πύκνωση του οστού.
Μαγνητική Τομογραφία (MRI): Βοηθά να διαπιστωθεί αν ο όγκος επεκτείνεται προς τον εγκέφαλο ή τους γύρω μαλακούς ιστούς.
Αντιμετώπιση.
Χειρουργική αφαίρεση: Αποτελεί την κύρια θεραπεία. Ο νευροχειρουργός αφαιρεί το προσβεβλημένο οστό μαζί με ένα μικρό υγιές περιθώριο γύρω από αυτό.
Αποκατάσταση κρανίου: Το κενό που δημιουργείται στο οστό καλύπτεται συνήθως άμεσα με ειδικό πλέγμα ή κρανιοπλαστικό υλικό.
Παρακολούθηση: Αν ο όγκος είναι πολύ μικρός, εντελώς ασυμπτωματικός και ανακαλυφθεί τυχαία, μπορεί αρχικά να επιλεγεί η απλή τακτική παρακολούθηση με μαγνητικές τομογραφίες.
