Τα μηνιγγιώματα που εξορμώνται από τα περιβλήματα- μήνιγγες του νωτιαίου μυελού είναι ένας από τους δύο πιο συνηθισμένους ενδοσκληρίδιους εξωμυελικούς όγκους της σπονδυλικής στήλης, αντιπροσωπεύοντας το 25-30% όλων των όγκων αυτών.
Τα μηνιγγιώματα της σπονδυλικής στήλης αντιπροσωπεύουν μια μειονότητα όλων των μηνιγγιωμάτων (περίπου 12%). Έχουν μέγιστη συχνότητα εμφάνισης από την έκτη έως την όγδοη δεκαετία της ζωής.
Τα νωτιαία μηνιγγιώματα έχουν ισχυρή προτίμηση ως προς το φύλο στους ενήλικες, ισχυρότερη από αυτή που παρατηρείται στα ενδοκρανιακά μηνιγγιώματα, με τις γυναίκες να αντιπροσωπεύουν το 75-90% των περιπτώσεων. Στα παιδιά, δεν φαίνεται να υπάρχει προτίμηση ως προς το φύλο.
Παράγοντες κινδύνου:
-υψηλή δόση ιονίζουσας ακτινοβολίας, ειδικά στην παιδική ηλικία
-προηγούμενο τραύμα
-νευροϊνωμάτωση τύπου 2 (NF2): τα νωτιαία μηνινιώματα εμφανίζονται σε ~20% των ασθενών με NF2
Παρά το γεγονός ότι συνήθως είναι μικρά, λόγω των περιορισμών διαστάσεων του νωτιαίου σωλήνα, τα μηνιγγιώματα της σπονδυλικής στήλης μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντική νευρολογική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της κινητικής αδυναμίας, των αισθητηριακών ελλειμμάτων, της μυελοπάθειας και του πόνου.
Τα περισσότερα μηνιγγιώματα της σπονδυλικής στήλης είναι καλοήθη, με το 70-90% να ταξινομείται ως βλάβες βαθμού Ι κατά ΠΟΥ. Λιγότερο συνηθισμένοι είναι οι όγκοι με πιο επιθετικά χαρακτηριστικά που συνάδουν με βαθμού II (5-25%) ή βαθμού III (1-5%) κατά ΠΟΥ.
Τα περισσότερα μηνιγγιώματα της σπονδυλικής στήλης είναι μεμονωμένες αλλοιώσεις (98%). Τα πολλαπλά μηνιγγιώματα συσχετίζονται συχνότερα με την NF2.
Η συντριπτική πλειοψηφία (90%) των νωτιαίων μηνιγγιωμάτων έχουν ενδοσκληρίδια εξωμυελική εντόπιση. Περιστασιακά (5%) ανευρίσκονται και αμιγώς εξωσκληρίδιοι όγκοι. Το υπόλοιπο (5%) έχει τόσο ενδοσκληρίδια όσο και εξωσκληρίδια στοιχεία που παίρνουν την όψη αλτήρα (dumbbell).
Τα μηνιγγιώματα της σπονδυλικής στήλης δεν κατανέμονται ομοιόμορφα κατά μήκος του νωτιαίου σωλήνα:
-αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης: 15%
-θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης: 80%
-οσφυοϊερή μοίρα της σπονδυλικής στήλης: 5%
Τα μηνιγγιώματα εντοπίζονται συχνότερα πλάγια του νωτιαίου μυελού (60-70%). Αυτά που βρίσκονται στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης είναι πιο πιθανό να εντοπίζονται πρόσθια σε σύγκριση με αυτά που βρίσκονται στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Υπάρχουν πολλές ιστομορφομετρικές παραλλαγές του μηνιγγιώματος που αναγνωρίζονται στην ταξινόμηση του ΠΟΥ. Η πιο κοινή ιστολογία του νωτιαίου μηνιγγιώματος είναι το μηνιγγιώμα βαθμού Ι του ΠΟΥ (80%). Τα διαυγοκυτταρικά μηνιγγιώματα βαθμού II του ΠΟΥ έχουν μια προδιάθεση για τη σπονδυλική στήλη και πιστεύεται ότι προέρχονται από τους οδοντωτούς συνδέσμους.
Τα μηνιγγιώματα της σπονδυλικής στήλης συνήθως αναπτύσσονται αργά. Η χειρουργική επέμβαση είναι η θεραπεία εκλογής και η πλήρης αφαίρεση του όγκου επιτυγχάνεται στη συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών. Λιγότερο από το 10% εμφανίζει υποτροπή.
Η κύρια διαφορική τους διάγνωση αποτελείται από όγκους του νευρικού ελύτρου (νωτιαίο σβάννωμα και νωτιαίο νευροϊνώμα).
