Τα ενδοκρανιακά λιπώματα όπως και αυτά της σπονδυλικής στήλης θεωρούνται συγγενείς βλάβες σχετιζόμενες με διαταραχές της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Πιστεύεται ότι αναπτύσσονται λόγω μιας ανώμαλης διαφοροποίησης της πρωτογενούς μήνιγγας- "meninx primtiva", του εμβρυϊκού πρόδρομου των μηνίγγων. Η συχνότητά τους είναι 8/10.000-περίπου το 0,1 έως 1,3% του συνόλου των ενδοκρανιακών βλαβών και εντοπίζονται συνήθως πλησίον της μέσης γραμμής. Συνηθέστερη θέση είναι άνωθεν του μεσολοβίου και συνοδεύεται συχνά από αγενεσία του. Το φαιό φύμα και το τετράδυμο πέταλο αποτελούν σπανιότερες εντοπίσεις ενώ ακόμα πιο σπάνια είναι η γεφυροπαρεγκεφαλιδική γωνία και ο σκώληκας της παρεγκεφαλίδας. Τα ενδοκρανιακά λιπώματα μπορεί να εμφανίζονται μεμονωμένα ή και σε συνδυασμό με άλλες συγγενείς ανωμαλίες όπως τρισωμία 21, σύνδρομο Pai, μετωπιαία εγκεφαλοκήλη, μυελομηνιγγοκήλη, σπονδυλικό δυσραφισμό, κ.λπ.
