Ενδοσηραγγώδη Ανευρύσματα Εσωτερικής Καρωτίδας: Μια Ιδιαίτερη Κλινική Οντότητα.
▶️Εισαγωγή.
Τα ενδοσηραγγώδη ανευρύσματα (intracavernous aneurysms) αποτελούν μια ξεχωριστή κατηγορία ενδοκρανιακών ανευρυσμάτων. Εντοπίζονται στο τμήμα της έσω καρωτίδας αρτηρίας που διέρχεται μέσα από τον σηραγγώδη κόλπο (cavernous sinus), μια σημαντική φλεβική δομή στη βάση του κρανίου. Λόγω της ιδιαίτερης ανατομικής τους θέσης, η κλινική τους συμπεριφορά, οι κίνδυνοι και η αντιμετώπισή τους διαφέρουν σημαντικά από τα υπόλοιπα ανευρύσματα του εγκεφάλου.
▶️Ανατομικές Ιδιαιτερότητες και Κίνδυνος Ρήξης.
Το κύριο χαρακτηριστικό των ενδοσηραγγωδών ανευρυσμάτων είναι ότι βρίσκονται εκτός του υπαραχνοειδούς χώρου. Περιβάλλονται από τη σκληρά μήνιγγα και τις φλεβικές δομές του σηραγγώδους κόλπου.
Αυτή η ανατομική «προστασία» συνεπάγεται δύο βασικά δεδομένα:
➡️Χαμηλός κίνδυνος υπαραχνοειδούς αιμορραγίας: Η πιθανότητα να προκαλέσουν τη standard, απειλητική για τη ζωή «αιμορραγία στον εγκέφαλο» είναι εξαιρετικά μικρή.
➡️Σύνδρομο Σηραγγώδους Κόλπου: Λόγω του περιορισμένου χώρου, όταν ένα ανευρύσμα αυξηθεί σε μέγεθος (συνήθως >13 mm), πιέζει τα κρανιακά νεύρα που διέρχονται από το σημείο και που ελέγχουν την κινητικότητα του ματιού και την αισθητικότητα του προσώπου.
▶️Επιδημιολογικά δεδομένα.
✔️Αντιπροσωπεύουν περίπου το 1% έως 9% όλων των ενδοκρανιακών ανευρυσμάτων.
✔️Εμφανίζονται πολύ συχνότερα στις γυναίκες, με τα ποσοστά να κυμαίνονται από 75% έως και πάνω από 80% των περιπτώσεων.
✔️Η διάγνωση γίνεται συνήθως κατά την 5η με 6η δεκαετία της ζωής (διάμεση ηλικία περίπου τα 54–55 έτη).
✔️Η πλειονότητα των ενδοσηραγγώδων ανευρυσμάτων (περίπου 55%) είναι μικρά (<10 mm) κατά την αρχική τους ανίχνευση.
✔️Παρά το γεγονός ότι τα περισσότερα είναι μικρά, η συγκεκριμένη ανατομική θέση έχει την τάση να αναπτύσσει γιγαντιαία ανευρύσματα (>25 mm) σε ποσοστό που αγγίζει ή ξεπερνά το 16%–30%.
✔️Μελέτες δείχνουν ότι περίπου το 65% των ανευρυσμάτων αυτών ενδέχεται να παρουσιάσει αύξηση μεγέθους σε βάθος χρόνου (με διάμεση παρακολούθηση τα 8 έτη).
✔️Ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης για τα μικρά/μεσαία είναι χαμηλός (περίπου 0,10 mm ανά έτος). Αντίθετα, τα μεγάλα και γιγαντιαία ανευρύσματα (>25 mm) έχουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο και ρυθμό περαιτέρω διόγκωσης.
✔️Το αρχικό μέγεθος του ανευρύσματος αποτελεί τον κύριο προγνωστικό παράγοντα για το αν θα μεγαλώσει στο μέλλον, με το όριο κινδύνου να εντοπίζεται συχνά γύρω στα 6,5 mm.
✔️Οι ασθενείς με ενδοσηραγγώδη ανευρύσματα έχουν αυξημένη πιθανότητα (που σε ορισμένες καταγραφές αγγίζει το 54%) να φέρουν πολλαπλά ενδοκρανιακά ανευρύσματα ή αμφοτερόπλευρα ανευρύσματα (mirror aneurysms) στην ίδια θέση και στις δύο έσω καρωτίδες.
▶️Κίνδυνος Ρήξης.
Ο κίνδυνος ρήξης των ενδοσηραγγωδών ανευρυσμάτων (CCAs) είναι σημαντικά χαμηλότερος σε σύγκριση με τα υπόλοιπα ενδοκρανιακά ανευρύσματα, κυρίως λόγω της ιδιαίτερης ανατομικής τους θέσης.
Τα βασικά δεδομένα για τον κίνδυνο και τις συνέπειες μιας ενδεχόμενης ρήξης περιλαμβάνουν:
➡️Ποσοστά Κινδύνου ανά Μέγεθος (Δεδομένα ISUIA): Σύμφωνα με τη μεγάλη διεθνή μελέτη ISUIA (International Study of Unruptured Intracranial Aneurysms), η 5ετής αθροιστική πιθανότητα ρήξης για τα μη ραγέντα ενδοσηραγγώδη ανευρύσματα διαμορφώνεται ως εξής:
◾️Μέγεθος ≤12 mm: 0% (ο κίνδυνος θεωρείται πρακτικά μηδενικός ή αμελητέος).
◾️Μέγεθος 13–24 mm: 3%.
◾️Μέγεθος >25 mm (Γιγαντιαία): 6,4%.
✔️Άλλες σύγχρονες καταγραφές αναφέρουν έναν γενικό ετήσιο κίνδυνο ρήξης της τάξης του 0,2% ανά ασθενή/έτος.
➡️Γιατί ο κίνδυνος ρήξης είναι χαμηλός; Τα ανευρύσματα αυτά βρίσκονται έξω από τη σκληρά μήνιγγα (extradural) και είναι «εγκλωβισμένα» μέσα στον σηραγγώδη κόλπο. Ο κόλπος αυτός είναι ένας κλειστός φλεβικός χώρος γεμάτος αίμα, ο οποίος λειτουργεί ως προστατευτικό «μαξιλάρι», περιορίζοντας τις πιέσεις που δέχεται το τοίχωμα του ανευρύσματος.
➡️Τι συμβαίνει σε περίπτωση ρήξης; (Κλινικές Συνέπειες): Λόγω της εξωμηνιγγικής τους εντόπισης, η ρήξη τους δεν προκαλεί τη συνήθη καταστροφική εγκεφαλική αιμορραγία (υπαραχνοειδή αιμορραγία - SAH), αλλά άλλες επιπλοκές:
◾️Καρωτιδο-σηραγγώδες συρίγγιο (CCF): Είναι η πιο συχνή συνέπεια (συμβαίνει στο 1,5%–2% των περιπτώσεων). Το αρτηριακό αίμα υψηλής πίεσης διαφεύγει μέσα στο φλεβικό δίκτυο του οφθαλμού, προκαλώντας έντονο κοκκίνισμα, οίδημα, παλλόμενο εξόθαλμο (το μάτι προεξέχει και «χτυπά» σαν σφυγμός) και προοδευτική απώλεια όρασης αν δεν αντιμετωπιστεί.
◾️Σοβαρή Ρινορραγία (Επίσταξη): Αν το ανεύρυσμα είναι πολύ μεγάλο και έχει διαβρώσει το διπλανό οστό του σφηνοειδούς κόλπου, η ρήξη μπορεί να οδηγήσει σε ασταμάτητη και απειλητική για τη ζωή αιμορραγία από τη μύτη.
◾️Υπαραχνοειδής Αιμορραγία (Σπάνια): Συμβαίνει μόνο εάν το ανεύρυσμα είναι γιγαντιαίο και ένα τμήμα του έχει επεκταθεί προς τα πάνω, διαπερνώντας τη μήνιγγα και μπαίνοντας μέσα στον ενδοκρανιακό χώρο.
➡️Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο ρήξης: Αν και οι κλασικοί παράγοντες (όπως η υπέρταση ή το κάπνισμα) επηρεάζουν γενικότερα τα αγγεία, στα ενδοσηραγγώδη ανευρύσματα ο νούμερο ένα παράγοντας κινδύνου είναι το αρχικό μέγεθος και η αποδεδειγμένη τάση ανάπτυξης (growth) κατά τις επαναληπτικές μαγνητικές ή αξονικές αγγειογραφίες.
▶️Χωροκατακτητική δράση.
Η χωροκατακτητική δράση (mass effect) αποτελεί την κύρια αιτία εμφάνισης συμπτωμάτων στα ενδοσηραγγώδη ανευρύσματα.
➡️Πίεση νεύρων: επειδή ο σηραγγώδης κόλπος είναι ένας στενός, ανατομικός «κεντρικός σταθμός» από τον οποίο διέρχονται τα νεύρα που ελέγχουν την κίνηση των ματιών και την αισθητικότητα του προσώπου, η σταδιακή διόγκωση του ανευρύσματος τα πιέζει άμεσα.
Η κλινική εικόνα εξαρτάται από το ποια ακριβώς νεύρα συμπιέζονται:
◾️Πίεση στα Κινητικά Νεύρα του Οφθαλμού (Διπλωπία & Οφθαλμοπληγία): Το ανεύρυσμα καταλαμβάνει χώρο και πιέζει ένα ή περισσότερα από τα τρία νεύρα που κινούν το μάτι:
▪️Απαγωγό νεύρο (VI κρανιακό νεύρο): Είναι το πιο ευάλωτο επειδή πορεύεται ελεύθερα μέσα στον σηραγγώδη κόλπο, ακριβώς δίπλα στην έσω καρωτίδα. Η πίεσή του προκαλεί αδυναμία στροφής του ματιού προς τα έξω (προς το αυτί), με αποτέλεσμα ο ασθενής να εμφανίζει οριζόντια διπλωπία (βλέπει διπλά όταν κοιτάζει προς την πλευρά του πάσχοντος οφθαλμού).
▪️Κοινό κινητικό νεύρο (III κρανιακό νεύρο): Πορεύεται στο έξω τοίχωμα του κόλπου. Η συμπίεσή του προκαλεί πτώση του βλεφάρου (το μάτι κλείνει), αδυναμία κίνησης του ματιού προς τα πάνω, κάτω και μέσα, καθώς και μυδρίαση (διαστολή της κόρης του ματιού που δεν αντιδρά στο φως).
▪️Τροχιλιακό νεύρο (IV κρανιακό νεύρο): Ελέγχει την κίνηση του ματιού προς τα κάτω και μέσα. Η βλάβη του προκαλεί κυρίως κάθετη ή στροφική διπλωπία (δυσκολία π.χ. στο κατέβασμα της σκάλας ή στο διάβασμα).Όταν πιεστούν ταυτόχρονα και τα τρία αυτά νεύρα, το μάτι παραμένει τελείως ακίνητο (παρεκτική οφθαλμοπληγία).
▪️Πίεση στο Τρίδυμο Νεύρο (Πόνος & Υπαισθησία): Στο έξω τοίχωμα του σηραγγώδους κόλπου βρίσκονται οι δύο πρώτοι κλάδοι του τριδύμου νεύρου (V1 και V2):
▫️Οφθαλμικός κλάδος (V1): Η πίεσή του προκαλεί έντονο, βαθύ πόνο πίσω ή γύρω από το μάτι (οπισθοκογχικό άλγος) ή στο μέτωπο.
▫️Άνω γναθικός κλάδος (V2): Μπορεί να προκαλέσει πόνο ή μούδιασμα (υπαισθησία) στα μάγουλα και στα πάνω δόντια.
▪️Σύνδρομο Horner: Επειδή γύρω από την έσω καρωτίδα αρτηρία πλέκεται το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, η χωροκατακτητική δράση μπορεί να το διαταράξει. Αυτό εκδηλώνεται με το σύνδρομο Horner, το οποίο χαρακτηρίζεται από ήπια πτώση του βλεφάρου και μύση (μόνιμα μικρή κόρη οφθαλμού).
➡️Διάβρωση Οστικών Δομών: Σε περιπτώσεις μεγάλων ή γιγαντιαίων ανευρυσμάτων (>25mm), η χωροκατακτητική δράση επεκτείνεται πέρα από τον σηραγγώδη κόλπο: Μπορεί να διαβρώσει το σφηνοειδές οστό. Μπορεί να επεκταθεί προς τα πάνω και να πιέσει το οπτικό νεύρο ή το οπτικό χίασμα, προκαλώντας προοδευτική μείωση της όρασης ή απώλεια των εξωτερικών οπτικών πεδίων (κροταφική ημιανοψία). Μπορεί να διαβρώσει το τουρκικό εφίππιο, ή τον σφηνοειδή κόλπο.
◾️Επέκταση προς την Υπόφυση: Λόγω της άμεσης ανατομικής γειτνίασης του σηραγγώδους κόλπου με την υπόφυση (η οποία βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στους δύο σηραγγώδεις κόλπους), ένα μεγάλο ή γιγαντιαίο ανεύρυσμα μπορεί να διαβρώσει το πλάγιο τοίχωμα του εφιππίου και να πιέσει τον αδένα. Αυτή η έσω επέκταση μπορεί να προκαλέσει δύο κύριες κατηγορίες προβλημάτων:
▪️Ενδοκρινικές Διαταραχές (Υποφυσιακή Ανεπάρκεια): Η χρόνια συμπίεση του ιστού της υπόφυσης ή του μίσχου της από το ανεύρυσμα μπορεί να διαταράξει την παραγωγή ορμονών (υποϋποφυσιασμός). Ανάλογα με το ποιες ορμόνες επηρεάζονται, μπορεί να εμφανιστούν:
▫️Κόπωση, αδυναμία και υπόταση (λόγω μείωσης της ACTH/κορτιζόλης).
▫️Διαταραχές του κύκλου στις γυναίκες ή στυτική δυσλειτουργία στους άνδρες (λόγω μείωσης των γοναδοτροπινών LH/FSH).
▫️Αύξηση βάρους, ξηροδερμία και αίσθημα κρύου (λόγω δευτεροπαθούς υποθυρεοειδισμού από μείωση της TSH).
▫️Υπερπρολακτιναιμία (φαινόμενο μίσχου): Αν το ανεύρυσμα πιέζει τον μίσχο της υπόφυσης, εμποδίζει τη ντοπαμίνη (που εκκρίνεται από τον υποθάλαμο) να φτάσει στον αδένα για να καταστείλει την προλακτίνη. Αυτό οδηγεί σε αυξημένη προλακτίνη, η οποία μπορεί να προκαλέσει έκκριση γάλακτος από το στήθος (γαλακτόρροια) ή διαταραχές περιόδου.
✔️Διαγνωστική Σύγχυση (Μίμηση Αδενώματος Υπόφυσης): Σε πολλές περιπτώσεις, στην απλή αξονική ή μαγνητική τομογραφία χωρίς αγγειογραφικό πρωτόκολλο, ένα γιγαντιαίο ενδοσηραγγώδες ανεύρυσμα που έχει επεκταθεί προς την υπόφυση μπορεί να εκληφθεί λανθασμένα ως αδένωμα της υπόφυσης ή μηνιγγίωμα. Η λανθασμένη διάγνωση ενέχει τεράστιο κίνδυνο, καθώς αν επιχειρηθεί βιοψία ή χειρουργική αφαίρεση μέσω της μύτης (διασφηνοειδική προσπέλαση) νομίζοντας ότι πρόκειται για όγκο, η διάνοιξη του ανευρήσματος μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφική, ακατάσχετη αιμορραγία. Για τον λόγο αυτό, η Μαγνητική Αγγειογραφία (MRA) ή η Ψηφιακή Αγγειογραφία (DSA) είναι απαραίτητες για να αποκλειστεί η αγγειακή φύση της μάζας.
◾️Πίεση στο Οπτικό Χίασμα: Καθώς το ανεύρυσμα κινείται προς την υπόφυση, συχνά επεκτείνεται και προς τα πάνω (υπερεφιππιακά). Εκεί συναντά το οπτικό χίασμα (το σημείο όπου διασταυρώνονται τα οπτικά νεύρα). Η πίεση στο χίασμα προκαλεί τη χαρακτηριστική αμφοτερόπλευρη κροταφική ημιανοψία, δηλαδή ο ασθενής χάνει σταδιακά την όραση στα εξωτερικά (πλάγια) πεδία και των δύο ματιών ("όραση τούνελ").
◾️Επέκταση προς τον Σφηνοειδή κόλπο: η επίσταξη (ρινορραγία) στο πλαίσιο ενός ενδοσηραγγώδους ανευρύσματος αποτελεί μια σπάνια αλλά εξαιρετικά επείγουσα και απειλητική για τη ζωή κατάσταση. Αν και η πλειονότητα αυτών των ανευρυσμάτων προκαλεί πιεστικά συμπτώματα στα μάτια, η εκδήλωση αιμορραγίας από τη μύτη υποδηλώνει μια συγκεκριμένη, σοβαρή ανατομική εξέλιξη.
▪️Ο Μηχανισμός της Επίσταξης: το ανεύρυσμα δεν προκαλεί απλή ρινορραγία όπως αυτές που οφείλονται σε ξηρότητα ή πίεση. Η επίσταξη συμβαίνει μέσω της εξής διαδικασίας:
▫️Οστική Διάβρωση: Καθώς το ανεύρυσμα μεγαλώνει προς το εσωτερικό (έσω), πιέζει και σταδιακά διαβρώνει το λεπτό οστικό τοίχωμα του σφηνοειδούς κόλπου (ενός αεροφόρου χώρου/κοιλότητας που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον σηραγγώδη κόλπο και επικοινωνεί με τη μύτη).
▫️Ρήξη εντός του Κόλπου: Όταν το τοίχωμα του ανευρύσματος υποστεί ρήξη μέσα στον σφηνοειδή κόλπο, το αρτηριακό αίμα (το οποίο βρίσκεται υπό πολύ υψηλή πίεση) χύνεται απευθείας στην ρινική κοιλότητα.
▪️Χαρακτηριστικά της Αιμορραγίας:
▫️«Προειδοποιητική» Αιμορραγία (Sentinel Bleed): Συχνά προηγούνται μικρά, σύντομα επεισόδια ρινορραγίας που σταματούν μόνα τους. Αυτά αποτελούν ένδειξη ότι το ανεύρυσμα έχει αρχίσει να διαπερνά τον βλεννογόνο.
▫️Κεραυνοβόλος / Μαζική Αιμορραγία: Η τελική ρήξη προκαλεί αθρόα, ασταμάτητη και μαζική αιμορραγία. Το αίμα τρέχει με μεγάλη ταχύτητα από τη μύτη ή/και το πίσω μέρος του λαιμού.
▫️Κίνδυνοι: Μπορεί να οδηγήσει ταχύτατα σε υποογκαιμικό σοκ (αιμορραγικό σοκ λόγω μεγάλης απώλειας αίματος) ή σε απόφραξη των αεροφόρων οδών (ασφυξία από πήγματα αίματος).
▫️Παγίδα στη διάγνωση: Εάν το αίμα καταπίνεται, η ρήξη μπορεί να εκδηλωθεί με εμετό με αίμα (αιματέμεση) ή μαύρα κόπρανα (μέλαινα κένωση), μιμούμενη λανθασμένα αιμορραγία από το στομάχι.
▪️Πότε εμφανίζεται συχνότερα; Η επίσταξη από το συγκεκριμένο σημείο παρατηρείται κυρίως σε:
▫️Μεγάλα ή Γιγαντιαία Ανευρύσματα (>25mm): Λόγω της μεγάλης χωροκατακτητικής τους πίεσης στα οστά.
▫️Μετατραυματικά Ψευδοανευρύσματα: Συχνά αναπτύσσονται μετά από σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση (π.χ. κάταγμα βάσης κρανίου). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η μαζική ρινορραγία μπορεί να εμφανιστεί με καθυστέρηση εβδομάδων ή και μηνών μετά το ατύχημα.
▫️Λοιμώδη (Μυκητιασικά ή Βακτηριακά) Ανευρύσματα: Όταν μια σοβαρή λοίμωξη των ιγμορείων ή των κόλπων επεκτείνεται και καταστρέφει το τοίχωμα της καρωτίδας.
▪️Επείγουσα Αντιμετώπιση: Ο συνήθης επιπωματισμός (ταμπονάρισμα) της μύτης ή η καυτηρίαση προσφέρουν μόνο προσωρινή ή καθόλου ανακούφιση, καθώς δεν μπορούν να συγκρατήσουν την αρτηριακή πίεση της καρωτίδας. Απαιτείται επείγουσα μεταφορά σε νοσοκομείο με εξειδικευμένο νευροαγγειακό τμήμα. Η θεραπεία εκλογής περιλαμβάνει τη χρήση εκτροπών ροής (flow diverters) ή τον ενδαγγειακό αποκλεισμό της καρωτίδας (parent vessel occlusion) για τη μόνιμη διακοπή της αιμορραγίας.
▶️Κλινική Εικόνα και Συμπτώματα.
Πολλά ενδοσηραγγώδη ανευρύσματα είναι ασυμπτωματικά και ανακαλύπτονται τυχαία σε απεικονιστικό έλεγχο (MRI ή CT) που γίνεται για άλλα αίτια. Ωστόσο, όταν αυξηθούν σε μέγεθος και γίνουν συμπτωματικά, εκδηλώνονται με:
➡️Διπλωπία (διπλή όραση): Λόγω πίεσης των οφθαλμοκινητικών νεύρων (συχνότερα του απαγωγού νεύρου).
➡️Βλεφαρόπτωση: Αδυναμία πλήρους διάνοιξης του βλεφάρου.
➡️Κεφαλαλγία και Οπισθοκογχικό Άλγος: Έντονος, βαθύς πόνος πίσω ή γύρω από το μάτι.
➡️Υπαισθησία προσώπου: Μούδιασμα στην περιοχή του προσώπου.
➡️Η επιπλοκή της ρήξης: Καρωτιδο-σηραγγώδες συρίγγιο (CCF): Στη σπάνια περίπτωση ρήξης, το αίμα δεν διαχέεται στον εγκέφαλο, αλλά παροχετεύεται απευθείας στο φλεβικό σύστημα του σηραγγώδους κόλπου. Αυτό δημιουργεί μια παθολογική επικοινωνία που ονομάζεται καρωτιδο-σηραγγώδες συρίγγιο. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν παλλόμενο εξόφθαλμο (το μάτι προεξέχει), έντονη ερυθρότητα (κόκκινο μάτι) και χαρακτηριστικό ήχο (φύσημα) που ακούει ο ίδιος ο ασθενής στο κεφάλι του.
➡️Επίσταξη (ρινορραγία): Σε σπάνιες περιπτώσεις μεγάλων ανευρυσμάτων που διαβρώνουν το οστό του σφηνοειδούς κόλπου, η ρήξη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή και απειλητική για τη ζωή ρινορραγία.
▶️Διάγνωση.
Η διάγνωση και η ακριβής χαρτογράφηση της βλάβης βασίζονται σε σύγχρονες απεικονιστικές μεθόδους:
▪️Μαγνητική Αγγειογραφία (MRA): Ιδανική για την αρχική ανίχνευση και την τακτική, μη επεμβατική παρακολούθηση μικρών ανευρυσμάτων.
▪️Αξονική Αγγειογραφία (CTA): Προσφέρει λεπτομερή απεικόνιση των οστικών δομών της βάσης του κρανίου και τυχόν αποτιτανώσεων του τοιχώματος.
▪️Ψηφιακή Αφαιρετική Αγγειογραφία (DSA): Αποτελεί τον «χρυσό κανόνα» (gold standard) για τον ακριβή σχεδιασμό της θεραπείας, καθώς αποτυπώνει live τη δυναμική της αιματικής ροής.
▶️Θεραπευτική Αντιμετώπιση.
Η επιλογή της θεραπείας εξατομικεύεται με βάση το μέγεθος του ανευρύσματος, την παρουσία συμπτωμάτων, την ηλικία και τη γενικότερη κατάσταση του ασθενούς.
◾️Συντηρητική Παρακολούθηση: Ενδείκνυται για μικρά, ασυμπτωματικά ανευρύσματα. Περιλαμβάνει τακτικό απεικονιστικό έλεγχο (συνήθως ανά έτος) και αυστηρή ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.
◾️Ενδαγγειακή Θεραπεία (Μέθοδος Εκλογής):
▪️Stents Ανακατεύθυνσης Ροής (Flow Diverters): Πρόκειται για την πιο σύγχρονη μέθοδο. Τοποθετείται ένα ειδικό, πυκνό πλέγμα μέσα στην αρτηρία, αναγκάζοντας το αίμα να προσπεράσει το ανεύρυσμα. Έτσι, αυτό σταδιακά θρομβώνεται, απομονώνεται και συρρικνώνεται.
▪️Εμβολισμός με Μικροσπειράματα (Coiling): Γέμισμα του σάκου του ανευρύσματος με ειδικά μικροελάσματα πλατίνας για τον αποκλεισμό του από την κυκλοφορία.
▪️Θυσία/Αποκλεισμός του μητρικού αγγείου (Parent Vessel Occlusion): Σε πολύπλοκα γιγαντιαία ανευρύσματα, μπορεί να αποκλειστεί εντελώς η έσω καρωτίδα, αφού πρώτα επιβεβαιωθεί με ειδικό τεστ (balloon test occlusion) ότι ο εγκέφαλος αιματώνεται επαρκώς από την άλλη πλευρά. Αν χρειαστεί, συνδυάζεται με χειρουργική επέμβαση παράκαμψης (bypass).
◾️Νευροχειρουργική Παράκαμψη (Bypass): Απαιτείται σπάνια πλέον, κυρίως σε σύνθετα ή γιγαντιαία ανευρύσματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με ενδαγγειακές τεχνικές.
▶️Συμπέρασμα.
Τα ενδοσηραγγώδη ανευρύσματα, αν και θορυβώδη στην κλινική τους παρουσίαση λόγω των οφθαλμικών συμπτωμάτων, φέρουν εξαιρετικά ευνοϊκή πρόγνωση όσον αφορά τη ζωή του ασθενούς. Η έγκαιρη διάγνωση και η χρήση των σύγχρονων ενδαγγειακών τεχνικών επιτρέπουν την ασφαλή αντιμετώπισή τους, εξαλείφοντας τα συμπτώματα πίεσης και προστατεύοντας πλήρως την οφθαλμική λειτουργία.
