Βασικά Χαρακτηριστικά και Αίτια.
Ανατομική προδιάθεση: Χαρακτηρίζεται από βραχείς αυχένες (pedicles) των σπονδύλων, που μειώνουν εκ γενετής τη διάμετρο του σπονδυλικού σωλήνα.
Γενετικοί παράγοντες: Μπορεί να σχετίζεται με αναπτυξιακές διαταραχές, όπως η αχονδροπλασία (νανισμός).
Εμφάνιση συμπτωμάτων: Ενώ η στένωση υπάρχει από τη γέννηση, τα συμπτώματα συχνά εμφανίζονται σε νεότερη ηλικία (30-50 ετών) σε σύγκριση με την εκφυλιστική μορφή, συχνά πυροδοτούμενα από ήπιες φθοροποιές αλλαγές.
Συμπτώματα.
Η στένωση προκαλεί πίεση στα νεύρα, οδηγώντας σε:
Νευρογενή χωλότητα: Πόνος, μούδιασμα ή αδυναμία στα πόδια κατά τη βάδιση ή την ορθοστασία, που υποχωρεί με την καθίση ή την κάμψη του κορμού προς τα εμπρός.
Οσφυαλγία: Χρόνιος πόνος στη μέση.
"Σημείο του καροτσιού": Οι ασθενείς συχνά ανακουφίζονται όταν σκύβουν μπροστά (π.χ. όταν σπρώχνουν ένα καρότσι σούπερ μάρκετ).
Αδυναμία/Κράμπες: Αίσθημα "βαριών" ποδιών ή κράμπες, ειδικά το βράδυ.
Διάγνωση.
Κλινική εξέταση: Αξιολόγηση των συμπτωμάτων και της κινητικότητας.
Απεικονιστικός έλεγχος: Η μαγνητική τομογραφία (MRI) είναι η μέθοδος εκλογής για την απεικόνιση της στένωσης και της πίεσης των νεύρων. Η αξονική τομογραφία (CT) μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί.
Αντιμετώπιση.
Αν τα συμπτώματα είναι ήπια, προτιμάται η συντηρητική θεραπεία:
Φυσικοθεραπεία: Ειδικές ασκήσεις για την ενδυνάμωση και τη βελτίωση της στάσης.
Φαρμακευτική αγωγή: Αντιφλεγμονώδη και αναλγητικά.
Επισκληρίδιες εγχύσεις (ενέσεις): Για τη μείωση της φλεγμονής και του πόνου.
Χειρουργική αποκατάσταση απαιτείται εάν τα συμπτώματα επιμένουν, η ποιότητα ζωής υποβαθμίζεται σημαντικά ή εμφανίζονται νευρολογικά ελλείμματα (π.χ. προοδευτική αδυναμία, ακράτεια). Η επέμβαση (συνήθως πεταλεκτομή) στοχεύει στην αποσυμπίεση των νεύρων.
