Το Σύνδρομο Whiplash (Αυχενικός Τραυματισμός «Δίκην Μαστιγίου»), ιατρικά γνωστό ως τραυματισμός επιτάχυνσης-επιβράδυνσης του αυχένα (CAD), είναι ένας τραυματισμός του αυχένα που προκαλείται από μια απότομη, βίαιη κίνηση της κεφαλής μπρος-πίσω. Αυτή η κίνηση, που προσομοιάζει με το τίναγμα μαστιγίου, υπερεκτείνει, καταπονεί ή σχίζει τους μαλακούς ιστούς της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Οι περιοχές που επηρεάζονται περιλαμβάνουν τους αυχενικούς μύες, τους συνδέσμους, τους τένοντες, τους μεσοσπονδύλιους δίσκους και τις νευρικές ρίζες.
Κύριες Αιτίες.
Οπίσθιες τροχαίες συγκρούσεις: Η πιο συχνή αιτία πρόκλησης του τραυματισμού.
Αθλήματα επαφής: Συγκρούσεις κατά τη διάρκεια ποδοσφαίρου, πυγμαχίας ή πολεμικών τεχνών.
Σωματικό τραύμα: Βίαιο κούνημα ή χτύπημα με βαριά αντικείμενα.
Τυχαίες πτώσεις: Γλιστρήματα και πτώσεις που τραντάζουν απότομα το κεφάλι.
Κοινά Συμπτώματα.
Τα συμπτώματα συχνά δεν εμφανίζονται αμέσως. Συνήθως αναπτύσσονται 24 έως 48 ώρες μετά τον αρχικό τραυματισμό.
Αυχενικός πόνος και δυσκαμψία: Η πρωταρχική και πιο κοινή ένδειξη.
Μειωμένο εύρος κίνησης: Πόνος ή έντονη δυσκολία κατά τη στροφή της κεφαλής.
Πονοκέφαλοι: Συνήθως ξεκινούν από τη βάση του κρανίου.
Ακτινοβολούντα συμπτώματα: Ευαισθησία ή πόνος στους ώμους, στο πάνω μέρος της πλάτης ή στα χέρια.
Νευρολογικά προβλήματα: Μούδιασμα, μυρμήγκιασμα ή αδυναμία που επεκτείνεται στα χέρια.
Δευτερεύοντα συμπτώματα: Ζάλη, κόπωση, καθώς και προβλήματα μνήμης ή συγκέντρωσης.
Περίπου το 50% των ασθενών θα έχουν συμπτώματα πόνου στον αυχένα ακόμη κι ένα έτος μετά τον τραυματισμό γεγονός που οδηγεί σε σημαντική χρόνια αναπηρία και έχει ως αποτέλεσμα σημαντική οικονομική επιβάρυνση.
Διάγνωση.
Οι γιατροί των επειγόντων διαγιγνώσκουν το whiplash μέσω κλινικής αξιολόγησης. Ελέγχουν το εύρος κίνησης του αυχένα, την τοπική ευαισθησία και τα νευρολογικά αντανακλαστικά του ασθενούς. Οι διαγνωστικές απεικονίσεις, όπως οι ακτινογραφίες, οι αξονικές (CT) ή οι μαγνητικές τομογραφίες (MRI), δεν μπορούν να αποτυπώσουν απευθείας τις κακώσεις των μαλακών μορίων. Οι γιατροί χρησιμοποιούν αυτά τα εργαλεία κυρίως για να αποκλείσουν σοβαρότερα προβλήματα. Αυτά περιλαμβάνουν κατάγματα του αυχένα, εξαρθρήματα αρθρώσεων ή συμπίεση του νωτιαίου μυελού.
Επιλογές Θεραπείας Βασισμένες σε Ενδείξεις.
Οι περισσότερες ήπιες περιπτώσεις θεραπεύονται επιτυχώς μέσα σε λίγες ημέρες έως 3 μήνες με τη χρήση συντηρητικής αγωγής.
Διαχείριση πόνου: Χρήση μη συνταγογραφούμενων παυσίπονων ή εξειδικευμένων μυοχαλαρωτικών.
Θερμοθεραπεία / Κρυοθεραπεία: Εφαρμογή κρύων επιθεμάτων για 15 λεπτά κάθε 3 ώρες αρχικά για τη μείωση του πρηξίματος. Στη συνέχεια, εναλλαγή ζεστού και κρύου μόλις υποχωρήσει η οξεία φλεγμονή.
Ελεγχόμενη δραστηριότητα: Η πρώιμη κινητοποίηση συνιστάται ανεπιφύλακτα. Η παρατεταμένη χρήση αυχενικού κολάρου μπορεί να καθυστερήσει την ανάρρωση των μυών.
Φυσικοθεραπεία: Στοχευμένες ασκήσεις για την ασφαλή αποκατάσταση της δύναμης και της ευλυγισίας.
