Φλεβώδες αγγείωμα εγκεφάλου.

Το φλεβώδες αγγείωμα, είναι μια εκ γενετής δυσπλασία των φλεβών που αποστραγγίζουν τον φυσιολογικό εγκέφαλο. Αναγνωρίζεται ως η πιο κοινή εγκεφαλική αγγειακή δυσπλασία, αντιπροσωπεύοντας το 55% (50-63%) όλων αυτών των βλαβών.
Το φλεβώδες αγγείωμα χαρακτηρίζεται από χαρακτηριστική ακτινολογική εικόνα "δίκην κεφαλής μέδουσας": οι ανώμαλες φλέβες αποστραγγίζουν ακτινωτά μια περιοχή του εγκεφάλου και αποχετεύουν σε μία μεγαλύτερη κεντρική φλέβα, η οποία με τη σειρά της αποχετεύει είτε στους φλεβώδεις κόλπους του εγκεφάλου είτε σε μία βαθιά επενδυματική φλέβα. 
Οι πιο κοινές θέσεις εντόπισής τους είναι:
-η μετωποβρεγματική περιοχή (36-64%), με συνήθως αποστράγγιση προς το μετωπιαίο κέρατο της πλάγιας κοιλίας.
-το ημισφαίριο της παρεγκεφαλίδας (14-27%), με αποστράγγιση προς την τέταρτη κοιλία. 
Είναι συνήθως μονήρεις (75%) αλλά σε ένα ποσοστό 20% (εύρος 8-33%) των περιπτώσεων συνδυάζονται  με Σηραγγώδη Αιμαγγειώματα (cavernous hemangioma)  και αναφέρονται ως Μικτές Αγγειακές Δυσπλασίες  (MVM).
Συνήθως αποτελούν τυχαία ευρήματα, και δεν χρειάζονται θεραπευτική αντιμετώπιση. Έχουν ένα πολύ χαμηλό ποσοστό επιπλοκών (0,15% ετησίως), κυρίως συνεπεία αυθόρμητης θρόμβωσης της κεντρικής αποχετευτικής τους φλέβας με συνέπεια την δημιουργία φλεβικού εμφράκτου και αιμορραγίας. Όταν όμως αποτελούν τμήμα μικτών αγγειακών δυσπλασιών-MVM ο κίνδυνος επιπλοκών τους αυξάνει αλλά αφορά κυρίως τις επιπλοκές που αναφέρονται στα Σηραγγώδη Αιμαγγειώματα.

Επιπλεγμένο κάταγμα Μετωπιαίου Κόλπου.


Θήλωμα χοριοειδούς πλέγματος.

Τα Θηλώματα των χοριοειδών πλεγμάτων είναι σπάνιοι, καλοήθεις, νευροεπιθηλιακοί ενδοκοιλιακοί όγκοι. Κατατάσσονται ως όγκοι βαθμού Ι κατά WHO, αν και υπάρχουν περιπτώσεις βαθμού ΙΙ.  Είναι, ευτυχώς, πολύ πιο συχνοί από ό,τι το πολύ πιο επιθετικό καρκίνωμα του χοριοειδούς πλέγματος (WHO βαθμού ΙΙΙ).
Οι όγκοι αυτοί αντιπροσωπεύουν περίπου το 1% όλων των όγκων του εγκεφάλου, 2-6% όλων των παιδιατρικών όγκων του εγκεφάλου και 0,5% των όγκων του εγκεφάλου των ενηλίκων. Περίπου το 85% όλων των θηλωμάτων των χοριοειδών πλεγμάτων αφορούν παιδιά κάτω από την ηλικία των 5 ετών. Σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους όγκους του εγκεφάλου, οι οποίοι στα μεν παιδιά εντοπίζονται συχνότερα στον οπίσθιο βόθρο  και στους ενήλικες υπερσκηνιδιακά, ο κανόνας αυτός αντιστρέφεται για τα θηλώματα των χοριοειδών πλεγμάτων. Στους ενήλικες αυτοί οι όγκοι συχνότερα (70%) εμφανίζονται στην τέταρτη κοιλία. Στην παιδιατρική ηλικιακή ομάδα, οι πλάγιες κοιλίες είναι η πιο συχνή θέση εντόπισής τους. 
Η κυριότερή τους κλινική εκδήλωση είναι ο υδροκέφαλος- σε πάνω από το 80% των περιπτώσεων. Αν και ο ακριβής μηχανισμός παραμένει αβέβαιος, πιστεύεται ότι οφείλεται σε ένα συνδυασμό υπερπαραγωγής ΕΝΥ και μείωση της επαναρρόφησής του.
Η ολική εκτομή τους είναι η κύρια αντιμετώπισή τους και είναι συνήθως θεραπευτική στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων.