Σύνδρομο καθηλωμένου νωτιαίου μυελού.

 


 

Το σύνδρομο καθηλωμένου νωτιαίου μυελού (Tethered Cord Syndrome - TCS) είναι μια νευρολογική διαταραχή που προκαλείται από τον ασυνήθιστο περιορισμό της κίνησης του νωτιαίου μυελού μέσα στον νωτιαίο κανάλι. Φυσιολογικά, ο νωτιαίος μυελός κινείται ελεύθερα. Όταν καθηλώνεται από ιστούς, τεντώνεται υπερβολικά κατά την ανάπτυξη ή την κίνηση. Αυτό μειώνει τη ροή του αίματος και προκαλεί προοδευτική βλάβη στα νεύρα.

Αίτια εμφάνισης.

Το σύνδρομο μπορεί να είναι συγγενές (εκ γενετής) ή επίκτητο:

Δισχιδής ράχη (Spina Bifida): Η πιο συχνή αιτία, όπου ο μυελός δεν διαχωρίζεται σωστά από το δέρμα κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη.

Πάχυνση του τελικού νηματίου (Filum Terminale): Ο ιστός που συνδέει τη βάση του μυελού με τον κόκκυγα είναι πολύ σφιχτός ή παχύς.

Λιπώματα (Lipomas): Συλλογές λίπους εντός του νωτιαίου καναλιού που παγιδεύουν τον μυελό.

Ουλώδης ιστός: Αναπτύσσεται μετά από τραυματισμό ή προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις στη σπονδυλική στήλη.

Συμπτώματα.

Τα συμπτώματα συχνά επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια απότομης ανάπτυξης στην παιδική ηλικία ή κατά την κάμψη της μέσης στους ενήλικες.

Δερματικά σημάδια στη μέση (κυρίως σε βρέφη/παιδιά):

Ασυνήθιστο λακκάκι (dimple)

Τούφα από τρίχες

Μάζα λίπους κάτω από το δέρμα

Αποχρωματισμός του δέρματος

Νευρολογικά και Μυοσκελετικά προβλήματα:

Έντονος πόνος στη μέση, στα πόδια ή στα οπίσθια

Μούδιασμα ή αδυναμία στα κάτω άκρα

Διαταραχές στη βάδιση ή συχνές πτώσεις

Παραμορφώσεις των ποδιών (π.χ. κοιλοποδία) ή σκολίωση

Ουρολογικές δυσλειτουργίες:

Ακράτεια ούρων ή κοπράνων

Συχνές ουρολοιμώξεις χωρίς σαφή αιτία

Διάγνωση.

Η αρχική υποψία τίθεται από την κλινική εξέταση. Η μαγνητική τομογραφία (MRI) της σπονδυλικής στήλης αποτελεί τη βασική μέθοδο (gold standard) για την επιβεβαίωση της χαμηλής θέσης ή της καθήλωσης του μυελού.

Αντιμετώπιση.

Η κύρια θεραπεία είναι η χειρουργική επέμβαση απελευθέρωσης (untethering). Ο νευροχειρουργός κόβει ή αφαιρεί τον ιστό που προκαλεί την καθήλωση. Στόχος της επέμβασης είναι η πρόληψη περαιτέρω νευρολογικής επιδείνωσης και η σταθεροποίηση της κατάστασης.